Een tijdje geleden kreeg ik de vraag naar welke kerk ik ga. Ik vind dat een lastige vraag, want ik ga niet naar de kerk. En als ik dat zeg dan voel ik me altijd een soort van schuldig. Alsof ik als gelovige die niet naar een kerk ga, een zonde bega.
Ik ben opgegroeid in de christelijk gereformeerde kerk. Een hele fijne kerk, maar ik kreeg moeite met de vele regeltjes en tradities in deze kerk. Ik onttrok mij van de kerk, tot ik Tamara kreeg. Ik wilde dat zij zou opgroeien met het geloof en ik wist dat ik dat niet in mijn eentje zou kunnen. Haar vader en zijn familie waren niet gelovig en mijn familie woonde te ver weg. Ik had meerdere stemmen nodig, die zouden bevestigen wat ik Tamara wilde leren over God en de Bijbel. Dus ging ik weer naar de kerk, de gereformeerde kerk vrijgemaakt. Maar na een aantal jaar liep ik er weer tegen aan dat er zoveel regeltjes zijn en het meer leek te gaan om traditie. Nu is er niks mis met traditie, maar niemand kon mij goed uitleggen waarom de traditie zo was. Ik zag mensen naar de kerk gaan, die wel geloofden in God, maar ze hadden geen relatie met Hem. Bovendien zat ik met vragen, maar niemand leek die te kunnen beantwoorden. Het was zoals het was. Dat vond ik erg lastig. Daarom ging ik naar een evangelische gemeente.
In de evangelische gemeente voelde ik mij fijn. Het was als een familie die samen met mij het geloof deelden. Mensen die ook een persoonlijke relatie met God hadden. Maar er werd wel flink geschud aan alles wat ik tot dusver had geleerd. Mijn huwelijk liep stuk en ik verhuisde naar Deventer. Daar vonden we een gemeente waar we ons ook echt thuis voelden, totdat er een nieuwe voorganger kwam.
Nog voordat die voorganger er was, ging ik naar iemand van het pastorale team, Geke. Ik sprak met haar over dat ik er moeite mee had om dingen die daar geleerd werden als waar aan te nemen. Het was alsof iets mij tegenhield. Ik ben bijvoorbeeld altijd gewaarschuwd voor geesten. Dat je je niet moet inlaten met de geestelijke wereld. Terwijl ik soms, tijdens het Bijbel lezen of het bidden, het gevoel had dat ik wel in de geestelijke wereld was. En ook tijdens de diensten ervaarde ik dat. Maar ik vond het erg lastig. Geke zei toen dat er waarschijnlijk een soort geestelijke band mij gevangenhield. Een band van religie, waardoor ik geen vrijheid voelde. Die band had zijn wortels in de gereformeerde leer. Maar ze zei dat ik ook dankbaar mocht zijn voor mijn tijd in de gereformeerde kerk, omdat ik daar veel Bijbelkennis had opgedaan. Zo had ik er nog nooit naar gekeken. Ik had me vooral afgezet tegen deze gereformeerde leer, met zijn regels en tradities. Maar sinds mijn gesprek met Geke ben ik dankbaar voor mijn tijd in de gereformeerde kerk, omdat daardoor juist mijn liefde voor de Bijbel is ontstaan. Geke miste deze Bijbelse voeding in de evangelische gemeente. En ik begon te beseffen wat ze bedoelde.
Helemaal toen de nieuwe voorganger er kwam. De nadruk leek veel meer komen te liggen op mensen de kerk in krijgen, in plaats van mensen voeden. Een zo’n aantrekkelijk mogelijke dienst houden, zodat zoveel mogelijk mensen naar de kerk zouden komen. En dat stond mij tegen. Alsof de dienst belangrijker is dan God. We bezochten andere kerken, maar bij alle evangelische kerken miste ik een stevige preek. Eentje waarvan je echt iets leert. De preken in de evangelische gemeente lijken meer op melk. En hoewel een beker melk helemaal niet verkeerd is, heb ik ook behoefte aan stevigere voeding. Daarom voel ik mij niet langer thuis in de evangelische gemeente.
Jezus zegt het eerste gebod is: Heb God lief met heel je hart, heel je ziel en heel je verstand. Waar in de gereformeerde kerk het accent meer lijkt te liggen op God lief hebben met je verstand, lijkt het in de evangelische kerk meer te liggen op God lief hebben met hart en ziel. Of op de dienst in plaats van op God. Dat maakt het voor mij lastig om naar de kerk te gaan.
Maar een gelovige die niet naar de kerk gaat, dat kan natuurlijk niet!
Ik las op Pinterest een leus: Je wilt niet naar de woonplaats van God hier op aarde, maar je wilt wel naar Zijn woonplaats in de hemel? De kerk is de woonplaats van God op aarde. Maar nee, dat is niet waar. Door de jaren heen heb ik geleerd dat we dingen als waar zijn gaan aannemen die niet zo in de Bijbel staan. Neem bijvoorbeeld de vrucht die Eva plukt. Was dat een appel? Dat staat niet in de bijbel. We zingen toen Jona in de walvis zat…. Uh, walvis? Er staat dat er een grote vis Jona opslokte. Misschien was het wel een orka. Werd Jezus geboren in een stal? Nope, we gaan ervan uit dat Hij in een stal geboren werd, maar het enige wat echt in de Bijbel staat, is dat Jezus in een voederbak voor dieren werd gelegd.
En Samuel. Hij wordt door zijn moeder naar Eli gebracht en de meeste gelovigen gaan ervan uit dat hij toen in de tempel kwam te wonen. Maar de tempel wordt gebouwd door Salomo en Salomo leeft na David. David werd gezalfd door Samuel. Samuel kan onmogelijk als kleine jongen naar de tempel zijn gebracht. Samuel werd gebracht naar het heiligdom van de Heer. En dat heiligdom was in die tijd nog gewoon de tabernakel. Nou ja, gewoon. De tabernakel, dat was het huis van God! Toen de tabernakel af was, vulde de wolk van God de tabernakel. En later als Salomo de tempel bouwt, vult weer de wolk van Gods Geest de tempel. Daardoor werden de tabernakel en de tempel gezien als de woonplaats van God.
Maar wat schrijft Paulus in zijn brief aan de Korintiërs? Weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest. Niet de kerk, maar mijn lichaam is nu de woonplaats van God.
Hoe zit dat dan met de kerk?
Nou aan het einde van het oude testament lezen we dat koning Cyrus van Perzië de Joden terug laat gaan naar het beloofde land. Ze mogen de tempel weer opbouwen.
Maar niet iedereen gaat terug. Er blijven heel wat Joden wonen in de landen waar ze naar toe gebracht zijn. En deze Joden willen hun godsdienst blijven voortzetten. Alleen, de tempel is te ver weg. Daarom bouwen ze synagogen. De synagoge was een plek van onderwijs. En op sabbat kwamen de Joden samen en werd er uit de boekrollen voorgelezen.
Maar dat is een hele andere godsdienst dan de eredienst die was ingesteld bij de tabernakel. En die later verder plaatsvond bij de tempel. In de synagoge werden bijvoorbeeld geen offers gebracht. Dat was iets wat alleen bij de tabernakel en de tempel gedaan werd. Maar die offers maakten wel deel uit van de eredienst die God had ingesteld.
Nadat Jezus is opgestaan zijn de eerste christenen, Messias belijdende Joden. Joden die het gewend zijn om op sabbat naar de synagoge te gaan. Maar nu kwamen ze op de eerste dag van de week samen. Zo ontstond de gemeente. Deze gemeente nam de plaats in van de samenkomst in de synagoge. Maar de dienst in de synagoge was niet dezelfde eredienst die God had opgedragen bij de tabernakel. De kerk is hetzelfde als de synagoge. En niet hetzelfde als de tempel.
Is het dan verkeerd om naar de kerk te gaan?
Nee zeker niet. Jezus ging ook naar de synagoge. Het is niet verkeerd om naar een plek te gaan waar je samen met anderen kunt zingen voor Jezus. Waar je samen Jezus kunt verhogen en aanbidden. Een plek waar je onderwijs krijgt over de Bijbel. Waar je samen kunt bidden met andere gelovigen.
Maar een gelovige die niet naar de kerk gaat, begaat geen zonde. Immers de kerk is niet de woonplaats van God. Je lichaam is de woonplaats van Gods Geest. En iemand die naar de kerk gaat is niet per se een gelovige. De kerk brengt je niet in de hemel. Dat is iets wat alleen Jezus kan!
Dus verwar een kerkganger niet met een gelovige en vergelijk een niet-kerkganger niet met een ongelovige!