Vorige week sloot ik af met de vraag of ik niet meer naar de terugkomst van Jezus zou moeten uitzien dan naar een andere auto.
Ik kwam tot de ontdekking dat ik dat niet deed en ik vroeg me af waarom niet. Ik zou graag willen dat Jezus terug komt en dat mag van mij direct, maar dat gevoel van het uitzien naar een andere auto heb ik niet bij de terugkomst van Jezus. En nu is het de auto, maar hetzelfde gevoel had ik ook toen de uitgerekende datum van mijn zwangerschappen in zicht kwamen.
Maar dat gevoel maakt een adrenaline in mij los, dat ik bij mezelf denk, misschien is het maar goed ook dat ik dat niet voel bij de terugkomst van Jezus. Hij kan immers elke dag terugkomen en elke dag zo’n adrenaline stoot hebben dat kan nooit gezond zijn. Bovendien duurde de auto langer dan verwacht en voelde ik mij toen zeer teleurgesteld. Dus dat zou ik dan elke dag dat Jezus niet terug gekomen is ook voelen. Nou ik weet wel zeker dat dat niet gezond is.
In elk geval heeft deze gedachtegang mij weer even stilgezet bij wat echt belangrijk is. Of eigenlijk Wie echt belangrijk is.
Lieve groetjes
Bianca